Τα λόγια που θα διαβάσετε πιό κάτω, τα απηύθυνε ένας φωτισμένος δάσκαλος στους μαθητές του, στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών για την επέτειο της 25ης Μαρτίου.
Σκέφτηκα να σου μιλήσω για τον Καραϊσκάκη,
Αλλά το μυαλό σου θα πάει στο γήπεδο.
Σκέφτηκα να σου μιλήσω για το 21,
Αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ.
Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει
Να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο μακρινό, τόσο ξένο.
Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα
Τι να λένε σε σένα, Σε εσένα που βιάζεσαι να φύγεις,
Να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.
Θα σου μιλήσω λοιπόν προσωπικά.
Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο
Και σε δεκαπέντε μέρες φεύγω για αλλού
Σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία
'Η και περισσότερα χρόνια,
Θα σου μιλήσω σταράτα
Για να σου εκφράσω δυο σκέψεις μου.
Οι μαθητές που συνάντησα μέσα στις τάξεις,
Οι μαθητές που δίδαξα φέτος
Στην συντριπτική τους πλειονότητα με σεβάστηκαν,
Αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του μαθήματος.
Πολλοί όμως από τους υπόλοιπους μαθητές
Δε με σεβάστηκαν, με προσέβαλαν κατ' επανάληψη.
Με έργα, με λόγια, με ύβρεις,
Δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος
Που με σόκαρε, που με έβαλε σε μελαγχολικές σκέψεις.
Αυτό το φαινόμενο αποδεικνύει
Πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο,
Πως εκτός του γνωστικού ελλείμματος
Το συγκεκριμένο σχολείο χωλαίνει δραματικά
Και στο ηθικοπλαστικό του έργο,
Στη διαμόρφωση δηλαδή των μαθητικών ψυχών και πνευμάτων.
Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία
Είναι ευθύνη αποκλειστικά δική μας,
Των δασκάλων σας και των γονιών σας.
Δεν έχουμε κατορθώσει να σας δείξουμε
Πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι μια κόλαση,
Πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα.
Θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν,
Θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας,
Θα σας γεμίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση,
Θα σας γεράσουν πρόωρα.
Αν όμως θέλετε μια συμβουλή από ένα δάσκαλο,
Σκεφτείτε το παράδειγμα του Μακρυγιάννη,
Που έφτασε αγράμματος μέχρι τα πενήντα σχεδόν,
Για να καταλάβει τότε πως η μόρφωση, η καλλιέργεια
Ηταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη..
Και κάθισε με πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο
Και έμαθε πέντε κολλυβογράμματα,
Για να μας πει την ιστορία του βίου του,
Το παραμύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωμιών.
Αυτό το παράδειγμα είναι για σένα το πιο κατάλληλο,
Και μπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη
Να ακολουθήσεις το δρόμο που εκείνος έδειξε,
το μονοπάτι της καλλιέργειας,
το δρόμο της παιδείας,
τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.
Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από τον μπάσταρδο
γιο της καλογριάς, τον Αρβανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη.
Ηταν κι αυτός αθυρόστομος σαν κι εσάς,
Αλλά είχε αυτό που από τα αλβανικά μάθαμε σαν μπέσα,
Ηταν πάνω απ' όλα μπεσαλής.
Αυτό θα 'θελα να έχετε κι εσείς.
Υπευθυνότητα, μπέσα, τσίπα.
Να αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας,
Να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συμφέρον,
Να μισείτε το ψέμα και την ευθυνοφοβία.
Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του
Ηταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταματελόπουλου,
του Νικηταρά.
Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης,
Συνέβαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του
Κι έπειτα φυλακίστηκε,
Για να χαθεί σ' ένα στενοσόκακο του Πειραιά,
Σχεδόν τυφλωμένος, πάμπτωχος και εγκαταλειμμένος από όλους,
Δεν ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα
Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει
Από την κυβέρνηση μια πλούσια σύνταξη,
Απαντούσε πως η πατρίδα τον αμείβει πολύ καλά,
Λέγοντας ψέματα, για να μην προσβάλει την πατρίδα του.
Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγμα του Νικηταρά.
Αλλά νομίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα,
Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόμο της αξιοπρέπειας,
Να προσπαθήσετε τίμια και με αγωνιστικότητα
Για εσάς και για το μέλλον της οικογένειας που αύριο θα κάνετε.
Ξέρω, καταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι
Πως σας προτείνω μια διαδρομή ζωής δύσκολη και απαιτητική,
Οταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόμος
των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών,
της εποχής στην οποία μεγαλώνετε.
Ομως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της,
Περιμένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά
Και με επιτυχία τη σημαία του αγώνα
και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους
σε καλύτερες μέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες.
Κι όταν βλέπω την εποχή μας
Να μαραζώνει χωμένη στην αλλοτρίωση,
Να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία,
Να μουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας,
Μόνο σε εσάς ελπίζω,
Στην ειλικρινή σας διάθεση
να αγωνιστείτε,
να αντισταθείτε,
να πολεμήσετε,
να νικήσετε.
Μη μας απογοητεύσετε.
Πηγή www.tovima.gr
Πέμπτη 29 Απριλίου 2010
Παρασκευή 23 Απριλίου 2010
«Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν» Vol.2
Η σημερινή ημέρα είναι μία ιστορική μέρα. Δυστυχώς, στην ιστορία δεν μένουν μόνο οι θετικές στιγμές αλλά και οι αρνητικές. Σήμερα όλοι γίναμε μάρτυρες ενός μαύρου κεφαλαίου στο βιβλίο της νεότερης ελληνικής ιστορίας.
Από εδώ και στο εξής τα παιδιά μας θα διαβάζουν για τη σημερινή ημέρα, για την ημέρα που Ελλάδα πέρασε υπό την επιτήρηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στο βιβλίο της ιστορίας στο σχολείο τους όπως εμείς για το περίφημο «Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν» του Χαρίλαου Τρικούπη.
Οφείλουμε όλοι να συνειδητοποιήσουμε τη σοβαρότητα αυτής της εξέλιξης όπου θα επηρεάσει τις ζωές όλων μας. Από σήμερα όλα όσα θεωρούσαμε δεδομένα στην Ελλάδα θα αλλάξουν. Εδώ που τα λέμε κάποια θα αλλάξουν προς το καλύτερο μιας και δεν πάει παρακάτω, αλλά κυρίως οι αλλαγές θα επιφέρουν μία περίοδο βαθιάς ύφεσης, οικονομικής και κοινωνικής.
Οφείλουμε όλοι να συνειδητοποιήσουμε πως πρέπει να μάθουμε, πρέπει να μάθουμε ως πολίτες. Πρέπει όλοι να αλλάξουμε. Η δημοκρατία, το καλύτερο πολίτευμα μεταξύ των υπαρχόντων, δυστυχώς ορίζει κι ευθύνες, μόνο που στην περίπτωση της χώρας μας το έχουμε ξεχάσει. Και οι ευθύνες στην Ελλάδα ανήκουν πρώτα και κύρια σε όλους εμάς, στους πολίτες.
Στην υπάρχουσα κατάσταση μας οδήγησαν τραγικές διακυβερνήσεις από κυβερνήσεις που τις υπερψήφισε ο λαός. Και όπως σε μία εταιρία οι μέτοχοι είναι υπεύθυνοι για τον τρόπο που λειτουργεί και διαχειρίζεται τα χρήματα τους ο Διευθύνων Σύμβουλος, έτσι σε ένα κράτος ο κύριος υπεύθυνος είναι ο λαός, η κοινωνία, ο Δήμος. Εμείς έχουμε την ευθύνη για τις κακές κυβερνήσεις, εμείς έχουμε την ευθύνη για την ατιμωρησία.
Σημασία λοιπόν δεν έχει τι έγινε μέχρι τώρα αλλά τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Πρέπει να μάθουμε λοιπόν, να μάθουμε να είμαστε σωστοί πολίτες και τυπικοί στα καθήκοντα μας. Πρέπει να αλλάξουμε και να γίνουμε μία κοινωνία που δουλεύει, που παράγει, μια κοινωνία με υπερηφάνεια. Πρέπει να γίνουμε υπεύθυνοι, να είμαστε πολιτικοποιημένοι, να κρίνουμε και να επιβραβεύουμε με την ψήφο μας τους άξιους, τους υπεύθυνους και όχι τους απατεώνες που μας οδήγησαν στη σημερινή μαύρη ημέρα. Όταν ο λαός αναλάβει τις ευθύνες του, τότε και οι πολιτικοί θα αναλάβουν τις δικές τους.
Από εδώ και στο εξής τα παιδιά μας θα διαβάζουν για τη σημερινή ημέρα, για την ημέρα που Ελλάδα πέρασε υπό την επιτήρηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στο βιβλίο της ιστορίας στο σχολείο τους όπως εμείς για το περίφημο «Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν» του Χαρίλαου Τρικούπη.
Οφείλουμε όλοι να συνειδητοποιήσουμε τη σοβαρότητα αυτής της εξέλιξης όπου θα επηρεάσει τις ζωές όλων μας. Από σήμερα όλα όσα θεωρούσαμε δεδομένα στην Ελλάδα θα αλλάξουν. Εδώ που τα λέμε κάποια θα αλλάξουν προς το καλύτερο μιας και δεν πάει παρακάτω, αλλά κυρίως οι αλλαγές θα επιφέρουν μία περίοδο βαθιάς ύφεσης, οικονομικής και κοινωνικής.
Οφείλουμε όλοι να συνειδητοποιήσουμε πως πρέπει να μάθουμε, πρέπει να μάθουμε ως πολίτες. Πρέπει όλοι να αλλάξουμε. Η δημοκρατία, το καλύτερο πολίτευμα μεταξύ των υπαρχόντων, δυστυχώς ορίζει κι ευθύνες, μόνο που στην περίπτωση της χώρας μας το έχουμε ξεχάσει. Και οι ευθύνες στην Ελλάδα ανήκουν πρώτα και κύρια σε όλους εμάς, στους πολίτες.
Στην υπάρχουσα κατάσταση μας οδήγησαν τραγικές διακυβερνήσεις από κυβερνήσεις που τις υπερψήφισε ο λαός. Και όπως σε μία εταιρία οι μέτοχοι είναι υπεύθυνοι για τον τρόπο που λειτουργεί και διαχειρίζεται τα χρήματα τους ο Διευθύνων Σύμβουλος, έτσι σε ένα κράτος ο κύριος υπεύθυνος είναι ο λαός, η κοινωνία, ο Δήμος. Εμείς έχουμε την ευθύνη για τις κακές κυβερνήσεις, εμείς έχουμε την ευθύνη για την ατιμωρησία.
Σημασία λοιπόν δεν έχει τι έγινε μέχρι τώρα αλλά τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Πρέπει να μάθουμε λοιπόν, να μάθουμε να είμαστε σωστοί πολίτες και τυπικοί στα καθήκοντα μας. Πρέπει να αλλάξουμε και να γίνουμε μία κοινωνία που δουλεύει, που παράγει, μια κοινωνία με υπερηφάνεια. Πρέπει να γίνουμε υπεύθυνοι, να είμαστε πολιτικοποιημένοι, να κρίνουμε και να επιβραβεύουμε με την ψήφο μας τους άξιους, τους υπεύθυνους και όχι τους απατεώνες που μας οδήγησαν στη σημερινή μαύρη ημέρα. Όταν ο λαός αναλάβει τις ευθύνες του, τότε και οι πολιτικοί θα αναλάβουν τις δικές τους.
ΔΝΤ καλωσήρθες! Απλώς μπες μαλακά...
Ένας Παπανδρέου ξεκίνησε την πτώση ρίχνοντας μας στην κατηφόρα της αναξιοκρατίας, του ρουσφετιού και της αντιπαραγωγικότητας, την δεκαετία του 1980 και ένας άλλος Παπανδρέου την τελείωσε φτάνοντας μας στον πάτο του βαρελιού, παραδίδοντας τα κλειδιά της χώρας στο IMF. Φυσικά υπήρξαν πολλά λαμόγια ενδιάμεσα που επιτάχυναν την κατρακύλα. Μόνος υπεύθυνος ο Ελληνικός λαός. Αυτός ψηφίζει, αυτός το λούζεται!
Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010
Έχει ντέρμπι απόψε
Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά με υγεία σε όλους!
Από το καλοκαίρι και την υποτιθέμενη "ενίσχυση" της ομάδας δεν έχω πάψει να έχω την αίσθηση ότι ο Ολυμπιακός προσπαθεί να δώσει το Πρωτάθλημα στον Παναθηναϊκό. Το παλεύει ρε παιδί μου. Ξεκινάει με προπονητή τον Κετσπάγια, μεταγραφές δεν κάνει και όμως η ομάδα αντιστέκεται στο να πέσει. Κέρδισε τα ντέρμπι και αν δεν γινόταν η στραβή με τον Άρη θα ήταν ακόμη πρώτος ο θρύλος στο πρωτάθλημα και την ίδια στιγμή έχει πάρει και την πρόκριση στο Champions League.
Σήμερα ο Ολυμπιακός παίζει το πρώτο του παιγνίδι στο δεύτερο γύρο του Πρωταθλήματος. Η ομάδα σταθερή στην φετινή τακτική προσπαθεί να αποκοπεί κι άλλο από την πρώτη θέση… Ο προπονητής έδωσε 9 ημέρες άδεια στους ποδοσφαιριστές πριν από το ντέρμπι με την ΑΕΚ και συνεχίζουμε να τον παρακολουθούμε να κάνει ανορθόδοξες επιλογές. Για την ώρα δεν αναφέρομαι στην επικίνδυνη τακτική της διοίκησης να μην έχει αγοράσει ακόμη αριστερό επιθετικό μέσο και δημιουργικό μέσο.
Δεν κρίνω και δεν θα με διαβάσετε ποτέ να κρίνω την αγωνιστική τακτική, μιας και δεν έχω ανάλογη παιδεία. Ορισμένες επιλογές όμως και ανίδεος να είσαι τις καταλαβαίνεις. Ο Ντουντού είναι τραυματίας και δεν μπορεί να αγωνιστεί. Την ίδια στιγμή η επιλογή του Ζίκο είναι να αφήσει εκτός αποστολής τους Στολτίδη και Λεντέσμα που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν βασικοί… Επίσης απ'ότι φαίνεται θα επιλέξει να βάλει τον μάγο των γηπέδων Όσκαρ βασικό για την μονίμως φέτος κενή θέση του αριστερού προωθημένου μέσου, αντί του Ζαϊρί ή του Λούα Λούα.
Εγώ δεν θέλω να φύγει ο Ζίκο από τον Ολυμπιακό, ούτε έχω κανένα συμφέρον να τον "πολεμίσω". Θέλω όμως να βάλει η ομάδα κάποιον δίπλα του να του δίνει κάποιες συμβουλές για το αυτονόητο. Να του εξηγεί γιατί είναι προς όφελος της ομάδας σε ένα ελληνικό ντέρμπι να παίξει ο Στολτίδης ή γιατί πρώτη αλλαγή στην άμυνα – αν όχι βασικός – πρέπει να είναι ο Πάντος.
Η ομάδα έχει ψυχή και ταλέντο, φτάνει όμως;
Με αυτά λοιπόν ας ευχηθούμε ότι ο Ολυμπιακός θα παίξει σαν θρύλος και απόψε και δεν θα έχουμε παρατράγουδα…
Από το καλοκαίρι και την υποτιθέμενη "ενίσχυση" της ομάδας δεν έχω πάψει να έχω την αίσθηση ότι ο Ολυμπιακός προσπαθεί να δώσει το Πρωτάθλημα στον Παναθηναϊκό. Το παλεύει ρε παιδί μου. Ξεκινάει με προπονητή τον Κετσπάγια, μεταγραφές δεν κάνει και όμως η ομάδα αντιστέκεται στο να πέσει. Κέρδισε τα ντέρμπι και αν δεν γινόταν η στραβή με τον Άρη θα ήταν ακόμη πρώτος ο θρύλος στο πρωτάθλημα και την ίδια στιγμή έχει πάρει και την πρόκριση στο Champions League.
Σήμερα ο Ολυμπιακός παίζει το πρώτο του παιγνίδι στο δεύτερο γύρο του Πρωταθλήματος. Η ομάδα σταθερή στην φετινή τακτική προσπαθεί να αποκοπεί κι άλλο από την πρώτη θέση… Ο προπονητής έδωσε 9 ημέρες άδεια στους ποδοσφαιριστές πριν από το ντέρμπι με την ΑΕΚ και συνεχίζουμε να τον παρακολουθούμε να κάνει ανορθόδοξες επιλογές. Για την ώρα δεν αναφέρομαι στην επικίνδυνη τακτική της διοίκησης να μην έχει αγοράσει ακόμη αριστερό επιθετικό μέσο και δημιουργικό μέσο.
Δεν κρίνω και δεν θα με διαβάσετε ποτέ να κρίνω την αγωνιστική τακτική, μιας και δεν έχω ανάλογη παιδεία. Ορισμένες επιλογές όμως και ανίδεος να είσαι τις καταλαβαίνεις. Ο Ντουντού είναι τραυματίας και δεν μπορεί να αγωνιστεί. Την ίδια στιγμή η επιλογή του Ζίκο είναι να αφήσει εκτός αποστολής τους Στολτίδη και Λεντέσμα που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν βασικοί… Επίσης απ'ότι φαίνεται θα επιλέξει να βάλει τον μάγο των γηπέδων Όσκαρ βασικό για την μονίμως φέτος κενή θέση του αριστερού προωθημένου μέσου, αντί του Ζαϊρί ή του Λούα Λούα.
Εγώ δεν θέλω να φύγει ο Ζίκο από τον Ολυμπιακό, ούτε έχω κανένα συμφέρον να τον "πολεμίσω". Θέλω όμως να βάλει η ομάδα κάποιον δίπλα του να του δίνει κάποιες συμβουλές για το αυτονόητο. Να του εξηγεί γιατί είναι προς όφελος της ομάδας σε ένα ελληνικό ντέρμπι να παίξει ο Στολτίδης ή γιατί πρώτη αλλαγή στην άμυνα – αν όχι βασικός – πρέπει να είναι ο Πάντος.
Η ομάδα έχει ψυχή και ταλέντο, φτάνει όμως;
Με αυτά λοιπόν ας ευχηθούμε ότι ο Ολυμπιακός θα παίξει σαν θρύλος και απόψε και δεν θα έχουμε παρατράγουδα…
Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009
Οι άνθρωποι του Προέδρου
Ο Κώστας Καραμανλής τείνει να γίνει αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Είναι ένας άνθρωπος που έχει προσφέρει στον κόσμο ανάμεικτα συναισθήματα.
Όταν εκλέχθηκε Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ήταν πολύ νέος για τα δεδομένα της πολιτικής ζωής της Ελλάδας και "ανώριμος" κατά πολλούς. Αυτοί που τον υποστήριξαν, και εν τέλει τον εξέλεξαν, ρίσκαραν επιλέγοντας κάποιον νέο πολιτικό χωρίς καμία εμπειρία λόγω του ονόματος του και κυρίως για να αποφύγουν να στηρίξουν τους υπόλοιπους διεκδικητές.
Αφού ο Καραμανλής έκανε πολλά αστεία επικοινωνιακά λάθη (barman σε party νέων, ποδόσφαιρο με την camera στο γήπεδο κτλ), ως ευφυής άνθρωπος "ωρίμασε", συνειδητοποίησε ότι βρίσκεται στην Ελλάδα και έκοψε τα ανόητα αμερικανόφερτα παιχνίδια. Έδειξε πως μπορεί να πάρει αποφάσεις, να παράξει πολιτική, να διοικήσει το κόμμα (κυρίως με τη συμβολή του Μεϊμαράκη) και το σημαντικότερο, να εμπνεύσει τους πολίτες με συνέπεια να πάρει εκλογές. Είχε τον σεβασμό και την υποστήριξη όλων των Νεοδημοκρατών και εκλέχθηκε πρωθυπουργός μετά από δική του σκληρή προσπάθεια.
Σε λίγες μέρες τερματίζεται και τυπικά η θητεία του, μιας και ουσιαστικά την έχει τερματίσει ο ίδιος από τις 5 Οκτωβρίου, μετά την εκλογική συντριβή της ΝΔ. Αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν η αφορμή ώστε πολλοί υποστηρικτές και "υποστηρικτές" της κεντροδεξιάς παράταξης να τον αποκηρύξουν και να αναφερθούν σε αυτόν με τα χειρότερα λόγια εκφράζοντας χείριστα συναισθήματα.
Το μεγαλύτερο επίτευγμα του ήταν ότι τον Μάρτη του 2004 είχε εμπνεύσει όλους τους Έλληνες και τους προσέδωσε την ελπίδα για ουσιαστική πολιτική αλλαγή, ανεξάρτητα από το εάν είχαν ψηφίσει ΝΔ ή κάποιο άλλο κόμμα. Το μεγαλύτερο του σφάλμα ήταν ότι πέταξε στα σκουπίδια την ιστορική αυτή ευκαιρία, που είχε με τη στήριξη όλων των πολιτών, να σημαδέψει την σύγχρονη ελληνική ιστορία με μία περίοδο νέας προσέγγισης της δημόσιας διοίκησης, νέου ορθολογικού πολιτικού σχεδιασμού, νέου πολιτικού ήθους και τακτικών και, κατά συνέπεια, μετασχηματισμού της ελληνικής κοινωνίας.
Η προσωπική μου γνώμη με δύο κουβέντες είναι ότι ο Καραμανλής ήταν καλός πολιτικός και καλός αρχηγός κόμματος αλλά έκανε λάθη. Για τα λάθη του ευθύνεται το περιβάλλον και οι συμβουλές του σε αυτόν. Από τις εξυπνακίστικες συμβουλές των πρώτων ετών, μέχρι την πολίτική εξαφάνιση κατά την πρωθυπουργική θητεία και την υιοθέτηση της άποψης "ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό" ευθύνη έχουν οι άνθρωποι που τον πλαισίωναν. Είναι αυτονόητο πως δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Όφειλε να επιλέξει τους κατάλληλους και να αποφύγει τις κακοτοπιές.
Πρώτου βιαστείτε να σκεφτείτε ότι είναι το άρθρο αυτό είναι άκαιρο ή ότι είναι πολιτικό μνημόσυνο για κάποιον που φεύγει, σας λέω πως είναι απόλυτα σχετικό με την εκλογή Προέδρου στην Νέα Δημοκρατία την ερχόμενη Κυριακή. Είναι σχετικό διότι όπως έχω πει κατ' επανάληψη σε τούτο εδώ το βήμα, την Κυριακή οι Έλληνες πολίτες καλούνται στην ουσία να επιλέξουν πιθανό μελλοντικό πρωθυπουργό. Αναφέρομαι σε Έλληνες πολίτες και όχι σε Νεοδημοκράτες διότι πρώτον αυτή είναι η κοινή ιδιότητα όλων ημών και δεύτερον διότι πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό είναι το πνεύμα που θα πρέπει να διακρίνει αυτούς που σκέπτονται εάν πρέπει να οδεύσουν προς την κάλπη.
Με λίγα λόγια λοιπόν οι πιθανοί ψηφοφόροι της Κυριακής δεν πρέπει στιγμή να ξεχάσουν ότι οι άνθρωποι που πλαισίωσαν τον Κώστα Καραμανλή στο πρωθυπουργικό γραφείο και στο κόμμα, οι άνθρωποι που τον καθοδήγησαν σε λάθος αποφάσεις, οι άνθρωποι που του έδιναν ελλιπή ή λανθασμένη πληροφόρηση στηρίζουν τον Σαμαρά. Στηρίζουν τον μοναδικό από τους τρείς υποψηφίους αρχηγούς του κόμματος που δεν στήριξε τον Καραμανλή ποτέ κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Αναμφίβολα πρόκειται για έναν συνδυασμό που σκοτώνει… τη Νέα Δημοκρατία δυστυχώς. Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω.
Υ/Γ: Προφανώς η παραπάνω τοποθέτηση δεν είναι λασπολογία, αλλά πολιτική άποψη που έρχεται χρονικά, ουσιαστικά και σημειολογικά μετά την τοποθέτηση μου στους λόγους στήριξης της υποψηφιότητας της Ντόρας Μπακογιάννη.
Υ/Γ 2: Οι δύο δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται σήμερα στο "ποντίκι" και στο "www.newstime.gr" επιβεβαιώνουν πλήρως ότι έγραψα σχετικά στις 19 Νοεμβρίου.
Όταν εκλέχθηκε Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ήταν πολύ νέος για τα δεδομένα της πολιτικής ζωής της Ελλάδας και "ανώριμος" κατά πολλούς. Αυτοί που τον υποστήριξαν, και εν τέλει τον εξέλεξαν, ρίσκαραν επιλέγοντας κάποιον νέο πολιτικό χωρίς καμία εμπειρία λόγω του ονόματος του και κυρίως για να αποφύγουν να στηρίξουν τους υπόλοιπους διεκδικητές.
Αφού ο Καραμανλής έκανε πολλά αστεία επικοινωνιακά λάθη (barman σε party νέων, ποδόσφαιρο με την camera στο γήπεδο κτλ), ως ευφυής άνθρωπος "ωρίμασε", συνειδητοποίησε ότι βρίσκεται στην Ελλάδα και έκοψε τα ανόητα αμερικανόφερτα παιχνίδια. Έδειξε πως μπορεί να πάρει αποφάσεις, να παράξει πολιτική, να διοικήσει το κόμμα (κυρίως με τη συμβολή του Μεϊμαράκη) και το σημαντικότερο, να εμπνεύσει τους πολίτες με συνέπεια να πάρει εκλογές. Είχε τον σεβασμό και την υποστήριξη όλων των Νεοδημοκρατών και εκλέχθηκε πρωθυπουργός μετά από δική του σκληρή προσπάθεια.
Σε λίγες μέρες τερματίζεται και τυπικά η θητεία του, μιας και ουσιαστικά την έχει τερματίσει ο ίδιος από τις 5 Οκτωβρίου, μετά την εκλογική συντριβή της ΝΔ. Αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν η αφορμή ώστε πολλοί υποστηρικτές και "υποστηρικτές" της κεντροδεξιάς παράταξης να τον αποκηρύξουν και να αναφερθούν σε αυτόν με τα χειρότερα λόγια εκφράζοντας χείριστα συναισθήματα.
Το μεγαλύτερο επίτευγμα του ήταν ότι τον Μάρτη του 2004 είχε εμπνεύσει όλους τους Έλληνες και τους προσέδωσε την ελπίδα για ουσιαστική πολιτική αλλαγή, ανεξάρτητα από το εάν είχαν ψηφίσει ΝΔ ή κάποιο άλλο κόμμα. Το μεγαλύτερο του σφάλμα ήταν ότι πέταξε στα σκουπίδια την ιστορική αυτή ευκαιρία, που είχε με τη στήριξη όλων των πολιτών, να σημαδέψει την σύγχρονη ελληνική ιστορία με μία περίοδο νέας προσέγγισης της δημόσιας διοίκησης, νέου ορθολογικού πολιτικού σχεδιασμού, νέου πολιτικού ήθους και τακτικών και, κατά συνέπεια, μετασχηματισμού της ελληνικής κοινωνίας.
Η προσωπική μου γνώμη με δύο κουβέντες είναι ότι ο Καραμανλής ήταν καλός πολιτικός και καλός αρχηγός κόμματος αλλά έκανε λάθη. Για τα λάθη του ευθύνεται το περιβάλλον και οι συμβουλές του σε αυτόν. Από τις εξυπνακίστικες συμβουλές των πρώτων ετών, μέχρι την πολίτική εξαφάνιση κατά την πρωθυπουργική θητεία και την υιοθέτηση της άποψης "ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό" ευθύνη έχουν οι άνθρωποι που τον πλαισίωναν. Είναι αυτονόητο πως δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Όφειλε να επιλέξει τους κατάλληλους και να αποφύγει τις κακοτοπιές.
Πρώτου βιαστείτε να σκεφτείτε ότι είναι το άρθρο αυτό είναι άκαιρο ή ότι είναι πολιτικό μνημόσυνο για κάποιον που φεύγει, σας λέω πως είναι απόλυτα σχετικό με την εκλογή Προέδρου στην Νέα Δημοκρατία την ερχόμενη Κυριακή. Είναι σχετικό διότι όπως έχω πει κατ' επανάληψη σε τούτο εδώ το βήμα, την Κυριακή οι Έλληνες πολίτες καλούνται στην ουσία να επιλέξουν πιθανό μελλοντικό πρωθυπουργό. Αναφέρομαι σε Έλληνες πολίτες και όχι σε Νεοδημοκράτες διότι πρώτον αυτή είναι η κοινή ιδιότητα όλων ημών και δεύτερον διότι πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό είναι το πνεύμα που θα πρέπει να διακρίνει αυτούς που σκέπτονται εάν πρέπει να οδεύσουν προς την κάλπη.
Με λίγα λόγια λοιπόν οι πιθανοί ψηφοφόροι της Κυριακής δεν πρέπει στιγμή να ξεχάσουν ότι οι άνθρωποι που πλαισίωσαν τον Κώστα Καραμανλή στο πρωθυπουργικό γραφείο και στο κόμμα, οι άνθρωποι που τον καθοδήγησαν σε λάθος αποφάσεις, οι άνθρωποι που του έδιναν ελλιπή ή λανθασμένη πληροφόρηση στηρίζουν τον Σαμαρά. Στηρίζουν τον μοναδικό από τους τρείς υποψηφίους αρχηγούς του κόμματος που δεν στήριξε τον Καραμανλή ποτέ κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Αναμφίβολα πρόκειται για έναν συνδυασμό που σκοτώνει… τη Νέα Δημοκρατία δυστυχώς. Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω.
Υ/Γ: Προφανώς η παραπάνω τοποθέτηση δεν είναι λασπολογία, αλλά πολιτική άποψη που έρχεται χρονικά, ουσιαστικά και σημειολογικά μετά την τοποθέτηση μου στους λόγους στήριξης της υποψηφιότητας της Ντόρας Μπακογιάννη.
Υ/Γ 2: Οι δύο δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται σήμερα στο "ποντίκι" και στο "www.newstime.gr" επιβεβαιώνουν πλήρως ότι έγραψα σχετικά στις 19 Νοεμβρίου.
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009
Rendez-vous στην Νότιο Αφρική!
Έχω πει από την εισαγωγή του Βlog ότι οι βασικές θεματικές για τις γνώμες που εκφράζονται είναι η πολιτική και ο αθλητισμός. Αναπόφευκτο, λοιπόν, είναι το γεγονός ότι το πρώτο αθλητικό άρθρο είναι σχετικό με την Εθνική μας.
Πολλά γούστα! Πολύ το χάρηκα! Το χθεσινό αποτέλεσμα ήταν κάτι που έλειπε από την Εθνική του Otto Rehhagel αλλά και από τον ίδιο. Ας είμαστε ρεαλιστές, δεν είναι μικρό πράγμα αυτό που έγινε χθες βράδυ στην Ουκρανία. Η Ελλάδα είχε πάει τελευταία φορά στην τελική φάση του Παγκοσμίου κυπέλλου το 1994 και έπαιξε ένα ξεκάθαρο σύστημα, όπως λέει κι ένας φίλος, 4-4-2. Με άλλα λόγια στα 3 παιγνίδια του ομίλου φάγαμε 4 στα δύο πρώτα και 2 στο τρίτο και τελευταίο. Ακόμη πιο μεγάλη επιτυχία καταλαβαίνουμε ότι είναι η χθεσινή πρόκριση όταν συλλογιστούμε ότι αυτή η ομάδα έχει προκριθεί στις 3 από τις 4 τελευταίες μεγάλες διοργανώσεις που θα μπορούσε να συμμετάσχει, το EURO 2004, το EURO 2008 και πλέον και στο WORLD CUP 2010!
Προσωπικά το χάρηκα ιδιαίτερα διότι ήταν το 100στό παιγνίδι του Γερμανού προπονητή στον πάγκο της ομάδας μας και νομίζω πως ήταν πολύ ωραίο δώρο για την περίσταση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πρόκειται για έναν προπονητή που η δημοσιογραφική πιάτσα ήθελε να τον τελειώσει εδώ και καιρό. Το χθεσινό παιγνίδι ήταν η απάντηση σε όλες τις εφημερίδες που έγραψαν κεκαλυμμένο επικήδειο στο πρωτοσέλιδο τους την ημέρα του αγώνα, με ύφος τιμητικό.
Δεν διαφωνώ καθόλου πως κάνει λάθη. Έχω, κι εγώ μεταξύ άλλων, αγανακτήσει με κινήσεις τακτικής στο γήπεδο και ιδιαίτερα με τις επιλογές της αρχικής ενδεκάδας. Αποδεικνύεται όμως περίτρανα ότι αυτός ξέρει καλύτερα πώς να κουμαντάρει αυτό το καράβι κι ας μας ξενίζει ο τρόπος του. Ένα βασικό μειονέκτημα έχει ως προπονητής, που την ίδια στιγμή είναι προτέρημα για την ιδιότητα του ανθρώπου: δένεται με τους παίκτες ως ανθρώπους.
Σχετικά με το πιο γελοίο πρωτοσέλιδο της ημέρας, έχω να πω ότι η πράσινη φυλλάδα που συνδέει την επιτυχία της Εθνικής με την πορεία του Παναθηναϊκού είναι τουλάχιστον θλιβερή. Πρώτον, είναι ανεπίτρεπτο και άρρωστο να σκέπτεται έτσι ένας οπαδός (πόσο μάλλον να σε καθοδηγούν επαγγελματίες δημοσιογράφοι προς αυτήν την κατεύθυνση) και δεύτερον, είναι γνωστή σε όλους η πορεία της "τριφυλλάρας" τα τελευταία 13 χρόνια στο ποδόσφαιρο…
Η ουσία, καταληκτικά, είναι ότι η Εθνική της χώρας μας, παρόλο που έκανε τα εύκολα δύσκολα το καλοκαίρι θα είναι στο Παγκόσμιο κύπελλο. Πολλά ευχαριστώ και Καλή Επιτυχία στην ομάδα μας!
Πολλά γούστα! Πολύ το χάρηκα! Το χθεσινό αποτέλεσμα ήταν κάτι που έλειπε από την Εθνική του Otto Rehhagel αλλά και από τον ίδιο. Ας είμαστε ρεαλιστές, δεν είναι μικρό πράγμα αυτό που έγινε χθες βράδυ στην Ουκρανία. Η Ελλάδα είχε πάει τελευταία φορά στην τελική φάση του Παγκοσμίου κυπέλλου το 1994 και έπαιξε ένα ξεκάθαρο σύστημα, όπως λέει κι ένας φίλος, 4-4-2. Με άλλα λόγια στα 3 παιγνίδια του ομίλου φάγαμε 4 στα δύο πρώτα και 2 στο τρίτο και τελευταίο. Ακόμη πιο μεγάλη επιτυχία καταλαβαίνουμε ότι είναι η χθεσινή πρόκριση όταν συλλογιστούμε ότι αυτή η ομάδα έχει προκριθεί στις 3 από τις 4 τελευταίες μεγάλες διοργανώσεις που θα μπορούσε να συμμετάσχει, το EURO 2004, το EURO 2008 και πλέον και στο WORLD CUP 2010!
Προσωπικά το χάρηκα ιδιαίτερα διότι ήταν το 100στό παιγνίδι του Γερμανού προπονητή στον πάγκο της ομάδας μας και νομίζω πως ήταν πολύ ωραίο δώρο για την περίσταση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πρόκειται για έναν προπονητή που η δημοσιογραφική πιάτσα ήθελε να τον τελειώσει εδώ και καιρό. Το χθεσινό παιγνίδι ήταν η απάντηση σε όλες τις εφημερίδες που έγραψαν κεκαλυμμένο επικήδειο στο πρωτοσέλιδο τους την ημέρα του αγώνα, με ύφος τιμητικό.
Δεν διαφωνώ καθόλου πως κάνει λάθη. Έχω, κι εγώ μεταξύ άλλων, αγανακτήσει με κινήσεις τακτικής στο γήπεδο και ιδιαίτερα με τις επιλογές της αρχικής ενδεκάδας. Αποδεικνύεται όμως περίτρανα ότι αυτός ξέρει καλύτερα πώς να κουμαντάρει αυτό το καράβι κι ας μας ξενίζει ο τρόπος του. Ένα βασικό μειονέκτημα έχει ως προπονητής, που την ίδια στιγμή είναι προτέρημα για την ιδιότητα του ανθρώπου: δένεται με τους παίκτες ως ανθρώπους.
Σχετικά με το πιο γελοίο πρωτοσέλιδο της ημέρας, έχω να πω ότι η πράσινη φυλλάδα που συνδέει την επιτυχία της Εθνικής με την πορεία του Παναθηναϊκού είναι τουλάχιστον θλιβερή. Πρώτον, είναι ανεπίτρεπτο και άρρωστο να σκέπτεται έτσι ένας οπαδός (πόσο μάλλον να σε καθοδηγούν επαγγελματίες δημοσιογράφοι προς αυτήν την κατεύθυνση) και δεύτερον, είναι γνωστή σε όλους η πορεία της "τριφυλλάρας" τα τελευταία 13 χρόνια στο ποδόσφαιρο…
Η ουσία, καταληκτικά, είναι ότι η Εθνική της χώρας μας, παρόλο που έκανε τα εύκολα δύσκολα το καλοκαίρι θα είναι στο Παγκόσμιο κύπελλο. Πολλά ευχαριστώ και Καλή Επιτυχία στην ομάδα μας!
Δημοσκοπήσεις...
Τις τελευταίες ημέρες βρισκόμαστε στη μέση αποτελεσμάτων δημοσκοπήσεων για το αποτέλεσμα της εκλογής Προέδρου στη Νέα Δημοκρατία. Στην αρχή υπήρχαν δημοσκοπήσεις που έδιναν το προβάδισμα στην Μπακογιάννη, τις προηγούμενες μέρες βρισκόμασταν σε μία φάση της προεκλογικής περιόδου που έδιναν το προβάδισμα στον Σαμαρά και χθες κυκλοφόρησε μία δημοσκόπηση που δείχνει πως πάλι έχει το προβάδισμα η Μπακογιάννη.
Οι δημοσκοπήσεις αυτές το μόνο που επιτυγχάνουν είναι (προσχεδιασμένα ή όχι) να διαμορφώνουν ένα (μιντιακό) κλίμα υπέρ του ενός ή του άλλου υποψηφίου. Αυτές οι δημοσκοπήσεις είναι απολύτως αβάσιμες από τη στιγμή που δεν υπάρχει συγκεκριμένο εκλογικό σώμα, δεν υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός συμμετεχόντων και κατά συνέπεια δεν υπάρχει διαστρωμάτωση της κοινωνικής μερίδας που ερωτάται. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει καμία στατιστική τεκμηρίωση τους.
Οι πολίτες και οι πιθανοί ψηφοφόροι δεν πρέπει να δίνουν σημασία σε αυτά τα κατασκευάσματα χειραγώγησης που απλώς υποβαθμίζουν την κρίση τους. Οι πολίτες οφείλουν να παρακολουθούν το πρόγραμμα των υποψηφίων, τις δραστηριότητες τους, την προσέγγιση τους στα φλέγοντα ζητήματα, την προσωπικότητα τους, την πορεία τους και τέλος, ποιος μπορεί να αποδειχθεί καταλληλότερος και ικανότερος μελλοντικός πρωθυπουργός. Οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι για την προεδρία έχουν διαφορετική πολιτική προσέγγιση, διαφορετική πορεία και κυρίως διαφορετική πρόταση διοίκησης του κόμματος. Αυτό είναι ένα γεγονός που διευκολύνει την επιλογή υποψηφίου.
Εγώ την προσωπική μου επιλογή την έκανα κι ας είμαι μακριά από την Ελλάδα. Ίσως αυτό να βοηθά να διακρίνω καθαρότερα τα γεγονότα χωρίς την συμβολή των παντογνωστών δημοσιογράφων - opinion makers. Το διαδίκτυο ευτυχώς παρέχει όλες τις πληροφορίες, αρκεί να ψάξεις. Το ζητούμενο, που είναι το ουσιωδέστερο, είναι η συμμετοχή. Οι πολίτες πρέπει να συμμετάσχουν!
Οι δημοσκοπήσεις αυτές το μόνο που επιτυγχάνουν είναι (προσχεδιασμένα ή όχι) να διαμορφώνουν ένα (μιντιακό) κλίμα υπέρ του ενός ή του άλλου υποψηφίου. Αυτές οι δημοσκοπήσεις είναι απολύτως αβάσιμες από τη στιγμή που δεν υπάρχει συγκεκριμένο εκλογικό σώμα, δεν υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός συμμετεχόντων και κατά συνέπεια δεν υπάρχει διαστρωμάτωση της κοινωνικής μερίδας που ερωτάται. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει καμία στατιστική τεκμηρίωση τους.
Οι πολίτες και οι πιθανοί ψηφοφόροι δεν πρέπει να δίνουν σημασία σε αυτά τα κατασκευάσματα χειραγώγησης που απλώς υποβαθμίζουν την κρίση τους. Οι πολίτες οφείλουν να παρακολουθούν το πρόγραμμα των υποψηφίων, τις δραστηριότητες τους, την προσέγγιση τους στα φλέγοντα ζητήματα, την προσωπικότητα τους, την πορεία τους και τέλος, ποιος μπορεί να αποδειχθεί καταλληλότερος και ικανότερος μελλοντικός πρωθυπουργός. Οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι για την προεδρία έχουν διαφορετική πολιτική προσέγγιση, διαφορετική πορεία και κυρίως διαφορετική πρόταση διοίκησης του κόμματος. Αυτό είναι ένα γεγονός που διευκολύνει την επιλογή υποψηφίου.
Εγώ την προσωπική μου επιλογή την έκανα κι ας είμαι μακριά από την Ελλάδα. Ίσως αυτό να βοηθά να διακρίνω καθαρότερα τα γεγονότα χωρίς την συμβολή των παντογνωστών δημοσιογράφων - opinion makers. Το διαδίκτυο ευτυχώς παρέχει όλες τις πληροφορίες, αρκεί να ψάξεις. Το ζητούμενο, που είναι το ουσιωδέστερο, είναι η συμμετοχή. Οι πολίτες πρέπει να συμμετάσχουν!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
