Με αφορμή την Πανευρωπαϊκή διαδήλωση της 29ης Σεπτεμβρίου κατά των μέτρων λιτότητας στις Βρυξέλλες, θεωρώ πως είναι ευκαιρία να αποσαφηνίσουμε κάποια ζητήματα. Κάποια ζητήματα που πρέπει να γνωρίζουμε ως πολίτες – μέλη της ΕΕ και κάποια ζητήματα που θα έπρεπε να τα μάθουμε αλλιώς.
Στην παραπάνω διαδήλωση συμμετείχαν πάνω από 100.000 διαδηλωτές για να διαδηλώσουν για τα μέτρα λιτότητας που εξαπλώνονται στην Ευρώπη. Υπήρχαν πολίτες από την Ισπανία, την Αγγλία, την Λιθουανία, φυσικά το Βέλγιο και από τις υπόλοιπες χώρες της ένωσης. Ο κόσμος φώναζε εν μέσω πανό, μπαλονιών, κροτίδων και τραγουδιών συνθήματα υπέρ της διατήρησης του κοινωνικού χαρακτήρα που διακρίνει τις Ευρωπαϊκές πολιτικές και της άρσης των μέτρων κατά της κοινωνικής ασφάλισης.
Θα περίμενε κάποιος αυτές να είναι ελληνικές ανησυχίες ή συμπεριφορές ως συνέπεια της κρίσης που περνά η χώρα μας αλλά είναι εμφανές και αυταπόδεικτο πως δεν είναι έτσι. Η πρωτόγνωρη πανευρωπαϊκή συμμετοχή – και Ελλήνων εκπροσώπων της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ – στην διαδήλωση μαρτυρά το αντίθετο.
Η τάση στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να δημιουργηθούν φθηνότερα εργατικά χέρια είναι γεγονός. Η ανάγκη για ανταγωνιστικότερη βιομηχανική ανάπτυξη επιτάσσει μείωση του κόστους παραγωγής. Σε παγκοσμιοποιημένο επίπεδο οι βιομηχανικές δυνάμεις της Ευρώπης έχουν να ανταγωνιστούν δυνάμεις με αναπτυσσόμενη οικονομία όπως η Κίνα ή η Βραζιλία. Είναι σαφές πως με τις μισθολογικές συνθήκες και το κοινωνικό πακέτο που τις περικλείει των Ευρωπαίων εργαζομένων είναι αδύνατο να υπάρξει ανταγωνιστικό προϊόν και αυτό κατά τους άμεσα ενδιαφερόμενους πρέπει να αλλάξει.
Στην Ελλάδα οφείλουμε να γνωρίζουμε την κατάσταση στην Ευρώπη και την ίδια στιγμή να κατανοήσουμε πως από την στιγμή που η Ελληνική οικονομία ήταν η πρώτη που «έσκασε», αποκτήσαμε το θλιβερό προνόμιο να δοκιμαστούν πειραματικά στην δική μας κοινωνία τα όρια ανοχής της. Ζήσαμε με άλλα λόγια ένα κοινωνικό πείραμα του οποίου τις συνέπειες θα γνωρίζουμε σε μερικές δεκαετίες.
Την ίδια στιγμή όμως, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε και κάποια άλλα γεγονότα. Το μεγαλύτερο σφάλμα που μπορεί να υποπέσει η ελληνική κοινωνία θα είναι η στείρα στοχοποίηση του μνημονίου και των μεταρρυθμίσεων που επιφέρει. Το μνημόνιο δεν θα πρέπει να αποτελέσει το χαλάκι που θα κρύψουμε από κάτω τα σφάλματα που οδήγησαν στην κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας.
Στην υπάρχουσα κατάσταση μας οδήγησαν τραγικές διακυβερνήσεις από κυβερνήσεις που τις υπερψήφισε ο λαός. Και όπως σε μία εταιρία οι μέτοχοι είναι υπεύθυνοι για τον τρόπο που λειτουργεί και διαχειρίζεται τα χρήματα τους ο Διευθύνων Σύμβουλος, έτσι σε ένα κράτος ο κύριος υπεύθυνος είναι ο λαός, η κοινωνία, ο Δήμος. Εμείς έχουμε την ευθύνη για τις κακές κυβερνήσεις, εμείς έχουμε την ευθύνη για την ατιμωρησία, όπως εμείς έχουμε την ευθύνη για την φοροδιαφυγή, για τη διαφθορά και την αναξιοκρατία.
Σημασία λοιπόν δεν έχει τι έγινε μέχρι τώρα αλλά τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Πρέπει να μάθουμε λοιπόν, να μάθουμε να είμαστε σωστοί πολίτες και τυπικοί στα καθήκοντα μας. Πρέπει να αλλάξουμε και να γίνουμε μία κοινωνία που δουλεύει, που παράγει, μια κοινωνία με υπερηφάνεια. Πρέπει να γνωρίζουμε τι συμβαίνει γύρω μας και την ίδια στιγμή να μην κρυβόμαστε πίσω από την ευρωπαϊκή αλήθεια. Πρέπει να γίνουμε υπεύθυνοι, να είμαστε πολιτικοποιημένοι, να κρίνουμε και να επιβραβεύουμε με την ψήφο μας τους άξιους, τους υπεύθυνους και όχι τους απατεώνες που μας οδήγησαν στη σημερινή δυσμενή κατάσταση. Όταν ο λαός αναλάβει τις ευθύνες του, τότε και οι πολιτικοί θα αναλάβουν τις δικές τους.
Οι περισσότερες από τις μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιούνται σήμερα στην Ελλάδα είναι αναγκαίες και απαραίτητες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όλοι οι Ευρωπαίοι διαμαρτυρόμαστε για τα μέτρα λιτότητας αλλά οι Έλληνες έχουμε διαφορετική αφετηρία μεταρρυθμίσεων από τους βορειοευρωπαίους συμπολίτες μας.
Δημοσιευμένο στο blog epilektika.blogspot.com στις 30/9/2010
Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010
Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010
Κυβέρνηση: Υπάρχει πλέον νομιμοποίηση;
Από το blog epilektika.blogspot.com
Πριν από ένα χρόνο εκλέχθηκε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου στην Ελλάδα. Ήταν μία εκλογική νίκη που κεφαλαιοποίησε την απογοήτευση του λαού από την, κάποτε πολλά υποσχόμενη, κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή. Το ΠΑΣΟΚ εκλέχθηκε με μια ευρεία διαφορά, αναδεικνύοντας ή εκμεταλλευόμενο δύο ζητήματα της πολιτικής επικαιρότητας. Τι ισχύει σήμερα όμως;
Το πρώτο γεγονός είναι το «Σκάνδαλο του Βατοπεδίου». Το Βατοπέδι σήμανε την αρχή της πτώσης της κυβέρνησης Καραμανλή και όπως δήλωσε και ο ίδιος το βράδυ των εκλογών, την ρήξη των δεσμών εμπιστοσύνης που είχε με τον λαό, αναλαμβάνοντας την πολιτική ευθύνη. Το ΠΑΣΟΚ μαζί με τα media αναδεικνύοντας το Βατοπέδι κατάφερε να θάψει για τα καλά το προκλητικό και γεμάτο σκάνδαλα παρελθόν του και να εμφανιστεί στην κοινωνία ως η κυβέρνηση της κάθαρσης. Για να πείσει ακόμη περισσότερο για την ποιότητα των προθέσεων του και την ατιμία του Καραμανλή, αφού εκλέχθηκε κυβέρνηση, σύστησε στη Βουλή εξεταστική επιτροπή για το προκλητικό κοινωνικά σκάνδαλο.
Το δεύτερο γεγονός ήταν η οικονομική κατάσταση της χώρας. Ο Καραμανλής στην τελευταία του ομιλία ως Πρωθυπουργός στην ΔΕΘ ενημέρωσε την κοινωνία για την κατάσταση της δημόσιας οικονομίας και πρότεινε σκληρά και επώδυνα μέτρα για την αποφυγή της εθνικής χρεοκοπίας. Ο Γιώργος Παπανδρέου εκμεταλλευόμενος την κατάσταση και το ήδη βεβαρημένο πολιτικό κλίμα από το Βατοπέδι, προσέφερε ελπίδα στον λαό με το αξέχαστο «λεφτά υπάρχουν». Ο ελληνικός λαός που έχει μάθει από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 να αρέσκεται σε όμορφα λόγια, απεχθανόμενος την αλήθεια, δεν αρνήθηκε την εκλογική στήριξη στον Παπανδρέου, χρήζοντας τον Πρωθυπουργός.
Από τότε έχουν αλλάξει πολλά στην πατρίδα μας, αλλά κυρίως αποδείχθηκε ότι κανένα από τα δύο θέματα που είχαν την πρώτη θέση στην πολιτική ατζέντα, και ενδιέφεραν τους πολίτες δεν ισχύει. Άμεσα, αποδείχθηκε ότι το «λεφτά υπάρχουν» ήταν ένα ευφυολόγημα, και τα μέτρα που πρότεινε στη ΔΕΘ ο Καραμανλής ήταν μονόδρομος, καθώς λίγους μήνες έπειτα εφαρμόστηκαν από τον Γιώργο Παπανδρέου και την τρόικα. Ήταν το πρώτο δείγμα της εξαπάτησης της – ομολογουμένως ευκολόπιστης – ελληνικής κοινωνίας από τον Παπανδρέου.
Πριν λίγες ημέρες μάθαμε από την τηλεόραση του ΣΚΑΙ ότι το σκάνδαλο του Βατοπεδίου δεν είναι σκάνδαλο. Σύμφωνα με τον ΣΚΑΙ λοιπόν, δεν υπήρξε οικονομική ζημία του ελληνικού δημοσίου από την συναλλαγή με τη Μονή, οπότε το βασικό ζήτημα που έριξε τον Καραμανλή από την εξουσία δεν υφίσταται!
Το κύριο ζήτημα που εγείρεται πλέον είναι εάν υπάρχει κοινωνική και ηθική νομιμοποίηση της σημερινής κυβέρνησης. Είναι πλέον σαφές πως οι παράγοντες που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ στην διακυβέρνηση της χώρας αποδείχθηκαν ψευδείς. Το ερώτημα που αναδεικνύεται, είναι εάν ο λαός θα συνειδητοποιήσει τον εμπαιγμό και θα δείξει την έξοδο ή εάν θα συνεχίσει να ανέχεται συμπεριφορές και δηλώσεις όπως το «είμαστε οι αντιεξουσιαστές στην εξουσία» του Παπανδρέου...
Πριν από ένα χρόνο εκλέχθηκε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου στην Ελλάδα. Ήταν μία εκλογική νίκη που κεφαλαιοποίησε την απογοήτευση του λαού από την, κάποτε πολλά υποσχόμενη, κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή. Το ΠΑΣΟΚ εκλέχθηκε με μια ευρεία διαφορά, αναδεικνύοντας ή εκμεταλλευόμενο δύο ζητήματα της πολιτικής επικαιρότητας. Τι ισχύει σήμερα όμως;
Το πρώτο γεγονός είναι το «Σκάνδαλο του Βατοπεδίου». Το Βατοπέδι σήμανε την αρχή της πτώσης της κυβέρνησης Καραμανλή και όπως δήλωσε και ο ίδιος το βράδυ των εκλογών, την ρήξη των δεσμών εμπιστοσύνης που είχε με τον λαό, αναλαμβάνοντας την πολιτική ευθύνη. Το ΠΑΣΟΚ μαζί με τα media αναδεικνύοντας το Βατοπέδι κατάφερε να θάψει για τα καλά το προκλητικό και γεμάτο σκάνδαλα παρελθόν του και να εμφανιστεί στην κοινωνία ως η κυβέρνηση της κάθαρσης. Για να πείσει ακόμη περισσότερο για την ποιότητα των προθέσεων του και την ατιμία του Καραμανλή, αφού εκλέχθηκε κυβέρνηση, σύστησε στη Βουλή εξεταστική επιτροπή για το προκλητικό κοινωνικά σκάνδαλο.
Το δεύτερο γεγονός ήταν η οικονομική κατάσταση της χώρας. Ο Καραμανλής στην τελευταία του ομιλία ως Πρωθυπουργός στην ΔΕΘ ενημέρωσε την κοινωνία για την κατάσταση της δημόσιας οικονομίας και πρότεινε σκληρά και επώδυνα μέτρα για την αποφυγή της εθνικής χρεοκοπίας. Ο Γιώργος Παπανδρέου εκμεταλλευόμενος την κατάσταση και το ήδη βεβαρημένο πολιτικό κλίμα από το Βατοπέδι, προσέφερε ελπίδα στον λαό με το αξέχαστο «λεφτά υπάρχουν». Ο ελληνικός λαός που έχει μάθει από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 να αρέσκεται σε όμορφα λόγια, απεχθανόμενος την αλήθεια, δεν αρνήθηκε την εκλογική στήριξη στον Παπανδρέου, χρήζοντας τον Πρωθυπουργός.
Από τότε έχουν αλλάξει πολλά στην πατρίδα μας, αλλά κυρίως αποδείχθηκε ότι κανένα από τα δύο θέματα που είχαν την πρώτη θέση στην πολιτική ατζέντα, και ενδιέφεραν τους πολίτες δεν ισχύει. Άμεσα, αποδείχθηκε ότι το «λεφτά υπάρχουν» ήταν ένα ευφυολόγημα, και τα μέτρα που πρότεινε στη ΔΕΘ ο Καραμανλής ήταν μονόδρομος, καθώς λίγους μήνες έπειτα εφαρμόστηκαν από τον Γιώργο Παπανδρέου και την τρόικα. Ήταν το πρώτο δείγμα της εξαπάτησης της – ομολογουμένως ευκολόπιστης – ελληνικής κοινωνίας από τον Παπανδρέου.
Πριν λίγες ημέρες μάθαμε από την τηλεόραση του ΣΚΑΙ ότι το σκάνδαλο του Βατοπεδίου δεν είναι σκάνδαλο. Σύμφωνα με τον ΣΚΑΙ λοιπόν, δεν υπήρξε οικονομική ζημία του ελληνικού δημοσίου από την συναλλαγή με τη Μονή, οπότε το βασικό ζήτημα που έριξε τον Καραμανλή από την εξουσία δεν υφίσταται!
Το κύριο ζήτημα που εγείρεται πλέον είναι εάν υπάρχει κοινωνική και ηθική νομιμοποίηση της σημερινής κυβέρνησης. Είναι πλέον σαφές πως οι παράγοντες που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ στην διακυβέρνηση της χώρας αποδείχθηκαν ψευδείς. Το ερώτημα που αναδεικνύεται, είναι εάν ο λαός θα συνειδητοποιήσει τον εμπαιγμό και θα δείξει την έξοδο ή εάν θα συνεχίσει να ανέχεται συμπεριφορές και δηλώσεις όπως το «είμαστε οι αντιεξουσιαστές στην εξουσία» του Παπανδρέου...
Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010
Keep Blogging
Το αγαπώ και το εκτιμώ ιδιαίτερα το blogging, δυστυχώς όμως δεν είμαι τόσο τακτικός όσο θα ήθελα. Θα προσπαθήσω να ανεβάζω τριών ειδών δημοσιεύσεις: μικρά σύντομα σχόλια, προσωπικά άρθρα και τοποθετήσεις και κάποιες αναδημοσιεύσεις ενδιαφερόντων τοποθετήσεων.
Keep Blogging!
Keep Blogging!
Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010
Ο Βαλβέρδε στον Ολυμπιακό
"Ο Μαρινάκης έφερε τον Ρόμενταλ, τον Ιμπαγάσα και τον Ριέρα. Ο Βαλβέρδε τον Φουστέ και τον Ουρτάδο... Ο Ερνέστο Βαλβέρδε παραλαμβάνει μια ομάδα πολύ πιο κοντά στα δικά του γούστα από εκείνη με την οποία πήρε το νταμπλ. Εχει την εμπιστοσύνη του μεγαλομετόχου, την εκτίμηση της εξέδρας και την ανοχή του Τύπου. Εχει την ευχέρεια να δίνει ένα επίσημο παιχνίδι την εβδομάδα σε πλήρη αντίθεση με τον ανταγωνιστή του. Εχει βάθος πάγκου και εναλλακτικές επιλογές. Για τους λόγους αυτούς στερείται του... δικαιώματος στην αποτυχία." Γ. Χελάκης (Sportday, 25/8/2010)
Παρασκευή 30 Ιουλίου 2010
Απεργίες...
Θέλω κάποιος νοήμων Έλληνας να μου πει εν μέσω κρίσης από που αλλού εκτός από τον τουρισμό μπορεί να ελπίζει σε ανάταση η ελληνική οικονομία και μετά να μου πει πόσο πιστεύει ότι συμβάλουν στην κοινή προσπάθεια οι απεργίες των ναυτεργατών, των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, των οδηγών βυτιοφόρων κτλ
Σοσιαλιστική Ενωμένη Αριστερά
Με βάση αυτά που καταδίκαζε το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια και αυτά που τελικώς εφαρμόζει, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πρέπει να κάνω ως κοινωνικό πείραμα ένα κόμμα που θα λέγεται Σοσιαλιστική Ενωμένη Αριστερά και θα εφαρμόζει τις πιο "δεξιές" πολιτικές για να δω πόσο μεγάλο ποσοστό θα πάρει στις εκλογές κ πόση ανοχή θα δείχνουν οι Έλληνες στις πολιτικές του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
