Κυβέρνηση: Υπάρχει πλέον νομιμοποίηση;

Από το blog epilektika.blogspot.com

Πριν από ένα χρόνο εκλέχθηκε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου στην Ελλάδα. Ήταν μία εκλογική νίκη που κεφαλαιοποίησε την απογοήτευση του λαού από την, κάποτε πολλά υποσχόμενη, κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή. Το ΠΑΣΟΚ εκλέχθηκε με μια ευρεία διαφορά, αναδεικνύοντας ή εκμεταλλευόμενο δύο ζητήματα της πολιτικής επικαιρότητας. Τι ισχύει σήμερα όμως;
Το πρώτο γεγονός είναι το «Σκάνδαλο του Βατοπεδίου». Το Βατοπέδι σήμανε την αρχή της πτώσης της κυβέρνησης Καραμανλή και όπως δήλωσε και ο ίδιος το βράδυ των εκλογών, την ρήξη των δεσμών εμπιστοσύνης που είχε με τον λαό, αναλαμβάνοντας την πολιτική ευθύνη. Το ΠΑΣΟΚ μαζί με τα media αναδεικνύοντας το Βατοπέδι κατάφερε να θάψει για τα καλά το προκλητικό και γεμάτο σκάνδαλα παρελθόν του και να εμφανιστεί στην κοινωνία ως η κυβέρνηση της κάθαρσης. Για να πείσει ακόμη περισσότερο για την ποιότητα των προθέσεων του και την ατιμία του Καραμανλή, αφού εκλέχθηκε κυβέρνηση, σύστησε στη Βουλή εξεταστική επιτροπή για το προκλητικό κοινωνικά σκάνδαλο.

Το δεύτερο γεγονός ήταν η οικονομική κατάσταση της χώρας. Ο Καραμανλής στην τελευταία του ομιλία ως Πρωθυπουργός στην ΔΕΘ ενημέρωσε την κοινωνία για την κατάσταση της δημόσιας οικονομίας και πρότεινε σκληρά και επώδυνα μέτρα για την αποφυγή της εθνικής χρεοκοπίας. Ο Γιώργος Παπανδρέου εκμεταλλευόμενος την κατάσταση και το ήδη βεβαρημένο πολιτικό κλίμα από το Βατοπέδι, προσέφερε ελπίδα στον λαό με το αξέχαστο «λεφτά υπάρχουν». Ο ελληνικός λαός που έχει μάθει από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 να αρέσκεται σε όμορφα λόγια, απεχθανόμενος την αλήθεια, δεν αρνήθηκε την εκλογική στήριξη στον Παπανδρέου, χρήζοντας τον Πρωθυπουργός.

Από τότε έχουν αλλάξει πολλά στην πατρίδα μας, αλλά κυρίως αποδείχθηκε ότι κανένα από τα δύο θέματα που είχαν την πρώτη θέση στην πολιτική ατζέντα, και ενδιέφεραν τους πολίτες δεν ισχύει. Άμεσα, αποδείχθηκε ότι το «λεφτά υπάρχουν» ήταν ένα ευφυολόγημα, και τα μέτρα που πρότεινε στη ΔΕΘ ο Καραμανλής ήταν μονόδρομος, καθώς λίγους μήνες έπειτα εφαρμόστηκαν από τον Γιώργο Παπανδρέου και την τρόικα. Ήταν το πρώτο δείγμα της εξαπάτησης της – ομολογουμένως ευκολόπιστης – ελληνικής κοινωνίας από τον Παπανδρέου.

Πριν λίγες ημέρες μάθαμε από την τηλεόραση του ΣΚΑΙ ότι το σκάνδαλο του Βατοπεδίου δεν είναι σκάνδαλο. Σύμφωνα με τον ΣΚΑΙ λοιπόν, δεν υπήρξε οικονομική ζημία του ελληνικού δημοσίου από την συναλλαγή με τη Μονή, οπότε το βασικό ζήτημα που έριξε τον Καραμανλή από την εξουσία δεν υφίσταται!

Το κύριο ζήτημα που εγείρεται πλέον είναι εάν υπάρχει κοινωνική και ηθική νομιμοποίηση της σημερινής κυβέρνησης. Είναι πλέον σαφές πως οι παράγοντες που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ στην διακυβέρνηση της χώρας αποδείχθηκαν ψευδείς. Το ερώτημα που αναδεικνύεται, είναι εάν ο λαός θα συνειδητοποιήσει τον εμπαιγμό και θα δείξει την έξοδο ή εάν θα συνεχίσει να ανέχεται συμπεριφορές και δηλώσεις όπως το «είμαστε οι αντιεξουσιαστές στην εξουσία» του Παπανδρέου...

Keep Blogging

Το αγαπώ και το εκτιμώ ιδιαίτερα το blogging, δυστυχώς όμως δεν είμαι τόσο τακτικός όσο θα ήθελα. Θα προσπαθήσω να ανεβάζω τριών ειδών δημοσιεύσεις: μικρά σύντομα σχόλια, προσωπικά άρθρα και τοποθετήσεις και κάποιες αναδημοσιεύσεις ενδιαφερόντων τοποθετήσεων.
Keep Blogging!

Ο Βαλβέρδε στον Ολυμπιακό

"Ο Μαρινάκης έφερε τον Ρόμενταλ, τον Ιμπαγάσα και τον Ριέρα. Ο Βαλβέρδε τον Φουστέ και τον Ουρτάδο... Ο Ερνέστο Βαλβέρδε παραλαμβάνει μια ομάδα πολύ πιο κοντά στα δικά του γούστα από εκείνη με την οποία πήρε το νταμπλ. Εχει την εμπιστοσύνη του μεγαλομετόχου, την εκτίμηση της εξέδρας και την ανοχή του Τύπου. Εχει την ευχέρεια να δίνει ένα επίσημο παιχνίδι την εβδομάδα σε πλήρη αντίθεση με τον ανταγωνιστή του. Εχει βάθος πάγκου και εναλλακτικές επιλογές. Για τους λόγους αυτούς στερείται του... δικαιώματος στην αποτυχία." Γ. Χελάκης (Sportday, 25/8/2010)

Απεργίες...

Θέλω κάποιος νοήμων Έλληνας να μου πει εν μέσω κρίσης από που αλλού εκτός από τον τουρισμό μπορεί να ελπίζει σε ανάταση η ελληνική οικονομία και μετά να μου πει πόσο πιστεύει ότι συμβάλουν στην κοινή προσπάθεια οι απεργίες των ναυτεργατών, των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, των οδηγών βυτιοφόρων κτλ

Σοσιαλιστική Ενωμένη Αριστερά

Με βάση αυτά που καταδίκαζε το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια και αυτά που τελικώς εφαρμόζει, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πρέπει να κάνω ως κοινωνικό πείραμα ένα κόμμα που θα λέγεται Σοσιαλιστική Ενωμένη Αριστερά και θα εφαρμόζει τις πιο "δεξιές" πολιτικές για να δω πόσο μεγάλο ποσοστό θα πάρει στις εκλογές κ πόση ανοχή θα δείχνουν οι Έλληνες στις πολιτικές του.

το ΣΥΡΙΖΑ μετατρέπεται σε ΠΑΡΙΖΑ (ΠΑναθηναϊκή ΡΙζοπαστική Αριστερά)

papaki.redplanet.gr

Ο μπαρμπα-Μήτσος και οι καραμέλες του

Μεταξύ των δύο προηγουμένων δημοσιεύσεων τάσσομαι σαφέστατα υπέρ του πρώτου άρθρου. Το άρθρο του Μανδραβέλη δεν αποτελεί Βίβλο, αλλά μία απλουστευμένη μορφή κοινωνικής αφύπνισης. Σκοπός του προφανώς δεν είναι να αποτελέσει θεμέλιο λίθο της φιλελεύθερης ιδεολογίας (ή βόμβα στα θεμέλια των κοινωνικών δικαιωμάτων κατά τον Χωμενίδη), αλλά να βοηθήσει τον μέσο Έλληνα να συνειδητοποιήσει την στραβή ρότα που αρμένιζε. Λογικές όπως η κεντρική φιλοσοφία του άρθρου του Χωμενίδη τείνουν να προσφέρουν ψυχολογικό άλλοθι στις εξόφθαλμες ανορθολογικές συμπεριφορές που αποτελούν τροχοπέδη στην δημιουργία ή εξέλιξη μίας υπεύθυνης κοινωνίας.

Προφανώς και δεν φταίει κυρίως η συμπεριφορά του «να κρύψω 15 ευρώ από την εφορία» για την δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, προφανώς και οι πολιτικοί χειρισμοί είναι οι βασικοί υπεύθυνοι αλλά δεν πρέπει να λησμονούμε ότι έχουμε δημοκρατία και στη δημοκρατία ο λαός είναι υπεύθυνος. Εμείς τους εκλέξαμε, εμείς ήμασταν οι εργοδότες τους και άρθρα σαν του Χωμενίδη αποτέλεσαν διαμορφωτές μιας κοινής γνώμης που προσέφερε ηθική/κοινωνική νομιμοποίηση. Με λίγα λόγια λοιπόν καλά κάνει και θέλει η κόρη του Μπάρμπα το αυτοκινητάκι της, το ποτό της κτλ, μόνο που πρέπει να το αγοράσει χωρίς δανεικά, με λεφτά που έβγαλε από τη δουλειά της και όχι από την πλασματική κοινοτική επιδότηση που παίρνει ο μπαμπάς από τους κουτόφραγκους…

Όσο για τη δεύτερη καραμέλα, φυσικά και δεν είναι ώρα για πανηγυρισμούς λόγω της μοναδικής ευκαιρίας. Τα μέτρα είναι κοινωνικά άδικα και θα δημιουργήσουν τεράστιες τριβές στη δομή της κοινωνίας. Είναι μέτρα μονομερή, που στοχεύουν μόνο συγκεκριμένες ομάδες και δεν προβλέπουν κάποιου είδους μορφή ανάπτυξη. Το γεγονός αυτό όμως δεν πρέπει να μας οδηγήσει στον ωχαδερφισμό και στα μοιρολόγια αλλά στη δίψα για υπερηφάνεια, ομοψυχία, συνεργασία, εργατικότητα και παραγωγικότητα (επιτέλους). Μια δίψα που θα αποτελέσει τον οδηγό για δουλειά και πρόοδο.

Αυτή είναι η ευκαιρία και όποιος θέλει θα ακολουθήσει, όποιος δεν θέλει μπορεί να διώξει κανα κρουαζιερόπλοιο από τα λιμάνια μας για να κάνει τη μούρη κρέας στο κεφάλαιο.